Bertie Koussen

05 januari 2024

Waarom kan ze die paar kilometer fietsen niet aan?

Hij (lang, pezig en hoekig) heeft weer eens geen rust en stelt haar klein, tenger en met een lichte, fijne huid voor een stukje te gaan fietsen.

Omwille van de rust stemt ze toe en ze vertrekken. Na drie kilometer en vijf bochten kan ze zijn rijsnelheid van 30 km/uur niet meer bijhouden en geeft ze op.

“Waarom kun je dit stukje fietsen niet volhouden?
We zijn nog maar net begonnen.  Ik begrijp het niet!”

We zijn geneigd anderen naar onszelf te beoordelen en zijn teleurgesteld als aan onze verwachtingen niet wordt voldaan.

Maar stel je voor hoe eentonig ons leven zou zijn als we allemaal hetzelfde waren.

De diversiteit van mensen, hun individuele kenmerken en perspectieven verrijken ons leven, maken het gevarieerder en boeiender.

Hokjesdenken?
Of we iemand leuk vinden of niet is zelden een bewuste keuze. Zoals het gezegde luidt: de “chemie” moet kloppen, de “vonk” moet overspringen.

Ons onbewuste slaat onze ervaringen met andere mensen op, zoekt naar regelmatigheden, ordent en categoriseert. Een ervaring bestaat uit veel verschillende componenten, zoals de externe omstandigheden, de situatie zelf, het gedrag van de ander, zijn of haar houding en de uitgewisselde woorden.

Elke nieuwe ervaring wordt vergeleken en gerelateerd aan een reeds opgeslagen ervaring uit het verleden.

Waarom gevaarlijk?

Mensen zijn van nature nieuwsgierig en observeren graag hun medemensen. Wij leren van onze observaties en ervaringen gedurende ons hele leven. Dat maakt ons mensen zo uniek, maar ook zo gevaarlijk.

Omdat elke munt twee kanten heeft, mogen we dat nooit vergeten. We moeten oppassen voor hokjes denken, vooroordelen opzijzetten en waardevrij blijven. Schrap het woord “evalueren” op dit punt uit je woordenlijst.

“Evalueren” komt erg dicht in de buurt van “veroordelen”. In de toekomst willen we alleen nog “erkennen”. Dat is neutraal en leidt niet tot emotionele interpretaties. De taak om objectief te zijn tegenover anderen (en vooral tegenover jezelf) is al veeleisend genoeg.

Objectiviteit, proportionele visie en empathische cognitie zijn de uiteindelijke doelen van bewuste praktische mensenkennis. 

Acceptatie en tolerantie zijn essentieel voor een harmonieus samenleven.

Daarom moeten wij ernaar streven deze diversiteit te waarderen en acceptatie en tolerantie in praktijk te brengen, zodat wij van het samenleven in al zijn facetten kunnen genieten.

Het is waar dat menselijke diversiteit soms complicaties en uitdagingen met zich meebrengt, omdat we op verschillende manieren met elkaar moeten omgaan en communiceren.

Maar juist deze verscheidenheid stelt ons in staat van elkaar te leren, ons te ontwikkelen en onze horizon te verbreden.

In een wereld waarin wij geconfronteerd worden met zoveel verschillende persoonlijkheden en levenswijzen, is het van essentieel belang wederzijdse aanvaarding en verdraagzaamheid te beoefenen.

Alleen door elkaar te respecteren en de uniciteit van elk individu te waarderen, kunnen wij een harmonieus samenleven bevorderen en een omgeving creëren waarin iedereen de kans krijgt zich te ontwikkelen en zijn volledige potentieel te bereiken.

Wanneer je onderlinge verschillen tussen mensen leert begrijpen is het makkelijker liefdevol met elkaar om te gaan. En waar begrip, respect en waardering zijn ontstaat ruimte om vrede en verbinding te laten groeien.

Een holistische blik door de visuele persoonlijkheidsanalyse
Gottfried Keller (dichter, 1819-1890) zei heel treffend:
“Bestudeer mensen niet om ze te misleiden en uit te buiten, maar om het goede in ze wakker te maken en ze in beweging te zetten”.

Communicatie met jezelf, je partner en medemens is de sleutel tot alle facetten in het leven.

De 4 verschillende vormen van Gelaat- en Karakterkunde geven je helderheid en inzichten in het gedrag van jezelf en je medemens.